Cumartesi, Temmuz 07, 2007

kor

birilerinin dizlerine uzanıp kafamı sevdirmekten başka ne lüksüm var bilemedim. ellerimde dikenli çiçeklerden kanlı imzalar attıracak bir yara heveslisi avuç ve ona tüneyen tüy kuşu, yas yastığı başka eller.. ellerimde güzel kafalar; onları severken iyice kaysın gitsin diye aklım çiçeklere.. uzun zaman oldu ha? hadi oynayalım bununla.

cebime el atan kol kuvveti omuz başı şimdi çenemi dayadığım musluklardan farksız düşmüyor ağzıma.. her ısırığım omzuma bir yara.. her güneş solduran, beniz yakan damlası yağmursuz günün; ismi ter. tırnaklarımda güneş açan çocukları.. hadi oynayalım bununla.

ben..
seslerden duvarlar örendim.
duvarlarda ses arayıp, körebesinde ebelerine bağlanan küfürlerdim.
pencerelere nispet güneş hücumlarında çıplak bir gövdeydim.
birilerinin saçlarından ellerimi çıkarıp bir güzel sevendim.

ben..
benleriyle mücadele bir ton senden biriyken,
ben..
senleriyle mücadele bir ton biri oldum; ben ben!

kıvrıldığın uykularda bıraktığın vücut izinim.
göğe baktığında gözünden göz koparan güneşim.
tatlım sen, gözlerinden gözler ayrılansın.
tatlım ama sen ayrıla ayrıla bir benden ayrılabilensin.

şimşek emen ağız..
tavuk yutkunan ızgara..
yol gıdıklayan avuç..
kum söyleyen rüzgar..
hepimiz buradayız ve bugün.

Hiç yorum yok:

denizin bütün suyu düşünsel bir kan lekesini yıkamaya yetmez .