0

midem yanıyor. eve geldiğimden beri kusuyorum. sanırım uzun bir süre kimseyle görüşmeyeceğim. adlandıramadığım şeyler var. sevdiğiniz insanların başları belaya girmesin istersiniz diye biliyordum. sanırım öyle de. ama midem farklı tınılar içinde böğürtüyor beni.. kimse seni sevmiyor seeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel.. her gün bir başka telden bunu hissetmek acı verici. kusturucu. mide yakıcı. bir şeyleri yani beni galiba, olduramıyorum. güven duyulacak bir tek ben mi kaldım etrafta? ama ben de kendimi öldürüyorum.. sanırım güven duyulacak kimse yok etrafta. midemin çürük sebze koktuğunu duyumsuyorum. bir kabustan kusarak uyanmaya razıyım. uyanayım yeter ki..