sus

hehe dün gece çok sarhoştum ve bir takm işlere bulaştım. sabah uyandığımda ise dün gece çok sarhoştum ile başlayan bi mesaj atmak durumunda kaldım birine çünkü ona dün gece çok sarhoşken bi şeyler yazmıştım ve ı da bi daha rahatsız etme beni yeter yazmış.. onu tartışacak değilim. tartışabilecek pek fazla şeyim yok ve ölsem ölürüm yani umurumda değil kimin ne dediği.. ama şu var, işler bu noktaya nasıl geldi? bi insann bağımlı olması başka insanların ona acımasını sağlıyor. mesela.. ben ya bu yolda devam ederim, inat ederim.. ve ölürüm muhtemelen.. ya da her şeyi fırlatırım, atarım ve baştan alırım hayatımı.. karar veremiyorum.. "yanlış bir hayat doğru yaşanmaz" yapma.. konu benim. hayatım değil. sadece eskiden daha çekilebilir biriydim. şimdi ise gece dışarı çıktığında arkadaşlarınn eve bırakmak zorunda olduğu ve yattığı heriflere salak mesajlar atan ve çok kötü kokan biriyim.. aradaki fark gözlerimin dolmasına sebep oluyor ama beni germiyor. egom üstüme sinecek sandınz.. bu doğru değil.. acıyan tek yanım çocukluğum. onun dışında yeterince arszım, alıştım, lanet olsun.