yüzümü parlatan söndürülmüş, kaçırılmış, zaten çalınıp-çırpılmışken üstüne; söndürülmüş... kaçırılmış..
ateş.
yüzümü söndüren; göz kapaklarımı indirip, onu gözlerime örtüp(onu böyle mi sıcak tutup?), beni öylece bırakıp; kaçan...
gözlerimi de alıp kaçan; ışıksız kalışım.
oturduğum yere yayılıp, yığılmak bir mi şimdi dikildiğim yerde erimekle.(ama kim yakmıştı peki ne olmuştu?)
kışın susacaktım.
parmaklarımı ağzıma dayayıp eme-emile "olacaktım".
kapıya bir tekme; sana bir iz
kapanmışa bir mum; sana bir yol..
ne olacaktık?
kışın susacaktım.
kaçıp gitmeyecektim.
ne oldu da döndüm bırak; nelerin olduğu artık bizle meşgul değil.
kışın susacaktım
çünkü kalacaktım.
kışın susacaktım çünkü eldivenlerini giyinmiş bir yaz
sözlerini yutmuş bir hafızdım.
belinden ne doğrultsa sonu gelmez bir dağın
beline doğrulmuş silahıydım..
dan. dan dan!
kırığım çok çarpmış tek çatırtıyla tek kesik çizgi bırakmışım..
parçalanmış değil tek bir kez kırılmış ve öyle kalmış olanım.
kışın susmuyordum bir türlü, ışıklar yanıp sönerken gözlerim burayı çoktan terk etmiş ve yıldıza saplanan bağrı açık, sürekli söz veren delikanlılar da gözlerimle beraber gitmişti.
kışın susacak bir şeyim kalmamıştı.
dilim damağıma yapışmış; düğümü çözecek tek damla su da yanağımda kalmıştı.. sol taraftakinde.
susmuyordum ve susamayacaktım
çünkü kalmıyor ve kalamayacaktım.
şüphesiz.
gidecektim değil gidiyordum.
şüphesiz gidiyordum değil gidiyorum.
sana da merhaba gerçek dünya.
sana da günaydın; bana da.
bana iyi geceler de. bana iyi gecelerde; sen.
haykırılacak yerde göğe gökte denize; göğü delene; delikleri açana.
sus yüzüme hadi . sus yüzüme..
kış vardı.
çünkü kış hala var.
23.kışım.
23.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder