ağzımdan çıkacak dumana ağzını açan yağmurun verdiği sesle şırıldadı yatağından. kabuslar bitkisel yöntemlerle ovuşturuldu ve böyle böyle açılır oldu algı; yağmuru yağdır.
bana gelmeseydi ona hiç gitmezdim adımlı kadın heykellerinin ayaklarına dolanmış saçlarınla bizi uzattın karadan yağmura oradan göğe; -irkilmiş bedenin tığ gibi işliyor bedenimi aşka-
yağmuru yağdır.
süt, ağzının açık kaldığı unutulmuş yepyeni bir ağız gibi sömürüyor memesinin kadının; -üzerindeki diş izleri gibi-
yağmuru yağdır.
geçti kasırgasındasından güneşli gündüz gecelerine. ayı dolanmış rengi gibi sıyrılacak dendi bulutuna ve aşağıya;
dibe,
dendi sıyrılacak rengi dolanmış ayı;
ay sokulur
dendi sokulur ay !
yağmuru yağdır...
sadece söylemek istedin.
yağmuru yağdırmak bir söyleme biçimiydi ve oyunlar, beline dolanıp da kudurduğun, köpüklerine battığın suları, emip pörsümüş memesinden yılanlı sütler düşüren sen gibi
bölünüp pörçülmezmiş.
yağmuru yağdır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder